تماس با فروشگاه :
32352910
044

اگر چند قاشق غذا میخورید و حس میکنید معدهتان دیگر جا ندارد، مسئله با سنگینی بعد از یک مهمانی مفصل فرق میکند. برای توضیح این تجربه، در نوشتههای طب سنتی اصطلاحهایی مثل «ضعف هضم» به کار رفته است. یکی از قابلاجراترین تدبیرهای آن سنت، توجه به خودِ خوردن است؛ اندازه لقمه، شتاب سر سفره و اینکه سیری از کدام قسمت وعده شروع میشود. وقتی ناراحتی بارها تکرار میشود، پیدا کردن علت آن هم اهمیت دارد، بهویژه اگر خوردن غذای کافی برایتان دشوار شده باشد.
گروهی از پژوهشگران شیراز برای بررسی سوءهاضمه به الحاوی، قانون، ذخیره خوارزمشاهی، معالجات عقیلی، مخزنالادویه و اکسیر اعظم مراجعه کردهاند. نتیجه آنها نکته دقیقی دارد. برای «سوءهاضمه عملکردی» در متنهای تاریخی یک اصطلاح واحد و کاملاً یکسان پیدا نمیشود. برخی شرحها درباره هضم دشوار، ضعف هضم و بعضی کیفیتهای منتسب به معده، با بخشی از شکایتهای امروز شباهت دارند. پس گفتن اینکه هر سیری زودرس حتماً نشانه «سردی معده» است، حتی بازتاب دقیقی از تنوع همین منابع هم نیست. [۱]
در مرور دیگری درباره اصول تغذیه در طب سنتی، جویدن لقمه و پرهیز از فرو دادن شتابزده غذا جای مشخصی دارد. استفاده خانگی از این تدبیر ساده است؛ برای وعده فرصتی در نظر بگیرید که مجبور نباشید لقمه بعدی را پیش از تمام شدن لقمه اول آماده کنید. در این مقاله تعداد ثابتی برای جویدن تعیین نشده است. بافت یک تکه نان با یک قاشق سوپ فرق دارد و تعیین عدد، توجه شما را از حس خود وعده دور میکند. [۲]

برای تشخیص الگو، از خود بپرسید ناراحتی کجا بوده است. درد یا سوزش بالای شکم، سیری زودرس و احساس پُری ناخوشایند بعد از غذا را جداگانه یادداشت کنید. نفخ، آروغ یا حالت تهوع هم ممکن است همراهشان باشد. مثلاً بنویسید «با اینکه پیش از ناهار گرسنه بودم، بعد از چند لقمه احساس پُری کردم». این توصیف با «تمام غذا را خوردم و یک ساعت بعد پشت جناغم سوزش داشت» یکسان نیست. [۴]
اگر گفتن این تفاوت سخت است، روی کاغذ شکل سادهای از بالاتنه بکشید و محل آزار را نشان دهید. لازم نیست اصطلاح پزشکی بلد باشید. اینکه آیا با خوردن شروع میشود، پیش از غذا هم وجود دارد یا شب بیدارتان میکند، برای ارزیابی اهمیت دارد. کسی که تازه چنین علامتی پیدا کرده نباید تنها با شباهت تجربهاش به این نوشته برای خود تشخیص سوءهاضمه عملکردی بگذارد.
غذایی را انتخاب کنید که معمولاً میخورید. اگر هر روز ناهار را پشت میز کار و ایستاده تمام میکنید، همین بار ابتدا بنشینید، مقدار کمی در بشقاب بکشید و باقی غذا را در ظرف نگه دارید. لقمه را به اندازهای بردارید که بتوانید راحت بجوید و فرو بدهید. وقتی نخستین احساس پُری آمد، مکث کنید. قرار نیست بشقاب را حتماً خالی کنید. اگر بعداً دوباره گرسنه شدید، سهم باقیمانده وعده میتواند بخشی از غذای همان روز باشد.
مقصود کوچک کردن دائمی غذای روزانه نیست. اگر پیشاپیش وزن کم کردهاید یا هر بار فقط چند قاشق میخورید، با کوچکتر کردن پیدرپی وعدهها ممکن است دریافت غذایتان باز هم کم شود. در این حالت به جای اضافه کردن محدودیت، زمان شروع مشکل و مقدار معمولی را که اکنون میتوانید بخورید برای ارزیابی آماده کنید. جوان یا مسن بودن به تنهایی علت این تجربه را معلوم نمیکند.

در یک کارآزمایی روی گروهی از بیماران با ناراحتی پس از غذا، پژوهشگران برنامه غذایی مشخصی را که از طب سنتی الهام گرفته بود بررسی کردند. در پایان پیگیری، برخی نشانهها از جمله احساس پُری و ناراحتی بالای شکم در گروه آن برنامه بهتر شد. نتیجه به همان گروه و همان مداخله مربوط است. از آن نمیشود نتیجه گرفت که افزودن یک ادویه، حذف لبنیات یا مصرف دمنوشی که در خانه داریم همان اثر را خواهد داشت. [۳]
برای خواندن خبرهایی از این دست سه پرسش کافی است. شرکتکنندهها چه شکایتی داشتند؟ مداخله یک ماده بود یا مجموعهای از تغییرها؟ چه چیزی بهتر شد؛ احساس فرد بعد از وعده یا علت مشخص یک بیماری؟ این پرسشها کمک میکنند پول و وقتتان را برای چیزی صرف نکنید که اصلاً در پژوهش مورد اشاره آزمایش نشده است. مخصوصاً وقتی فرآوردهای با عنوان کلی «تقویت معده» عرضه میشود، نام آن برای معلوم شدن ترکیبات و کاربردش کافی نیست.
در مهمانی میتوانید سهم اول را کمتر بردارید و فرصت انتخاب دوباره را برای خود نگه دارید. اگر میزبان درباره کم بودن غذا پرسید، جمله ساده «کمی آهستهتر میخورم، اگر خواستم دوباره میکشم» کافی است. اگر روز کاری فرصت ناهار کوتاه است، مواد غذا را از قبل آماده کنید تا تمام وقت استراحت صرف خرید و گرم کردن نشود. این تغییرها مثال اجرایی برای آهسته خوردناند و در متن قدیمی به این شکل نیامدهاند.
برای مرور نتیجه، دو وعده با غذای تقریباً مشابه را مقایسه کنید و بنویسید چه مقدار خوردید و چه زمانی ناراحت شدید. روزی که خواب کم یا تنش زیادی داشتید نیز یادداشت کوتاهی بگذارید. وجود تنش به این معنا نیست که درد خیالی است. اگر صرفاً با کم کردن شتاب تغییری حس نکردید، خودتان را بابت «بد غذا خوردن» مقصر ندانید. تداوم علائم دلیل مناسبی برای پیگیری علت است.
گیر کردن غذا یا درد هنگام بلع، کاهش وزن بیدلیل و استفراغ مکرر نیاز به بررسی سریع دارند. استفراغ خونی، مدفوع سیاه قیری و درد شدید مداوم را فوری ارزیابی کنید. درد قفسه سینه بهخصوص اگر با تنگی نفس یا انتشار به فک و بازو همراه باشد میتواند اورژانسی باشد. در چنین وضعی تشخیص «سنگینی معده» در خانه امن نیست. اگر این نشانهها را ندارید اما ناراحتی تکرار میشود، شرح وعدهها و فهرست داروهایتان را برای مراجعه همراه ببرید. [۴]
در پژوهش غذایی یادشده ۵۶ نفر در یک مرکز وارد مطالعه شدند و برنامه مداخله دو هفته بود. چنین عددی برای کسی که خبر را میخواند مهم است. حتی وقتی نتیجه در گروه بررسیشده امیدوارکننده باشد، برای انتخاب غذا در یک خانواده باید توان خوردن، ذائقه و وضع هر فرد را جدا دید؛ هیچکس نباید به دلیل یک جدول رژیم از غذای کافی محروم شود.
برای فرق گذاشتن میان علامتهای گوارشی، راهنمای فیبر در یبوست و مطلب مربوط به تهوع و زنجبیل را هم میتوانید بخوانید.